Het is de bovenste standaard in SHARP, de P van Perform at the Top. Het bestaat omdat eigenaren hun team of hun markt de schuld geven van een niveau dat ze zelf hebben ingesteld. Je team levert niet ineens beter werk omdat je erom vraagt. Het levert op het niveau dat jij structureel accepteert. Vraag je om een tien maar neem je een zes aan zonder iets te zeggen, dan is de zes je echte standaard, niet de tien.

En je team voelt dat feilloos aan. Ze kijken niet naar wat je in de vergadering zegt, ze kijken naar wat je laat passeren. Eén keer een slordige oplevering zonder gevolg, en dat wordt de nieuwe ondergrens. Je hoeft je standaard niet uit te leggen, je toont hem in wat je toelaat.

Daarom werkt harder duwen niet. Een thermostaat verhoog je niet door harder te stoken, je verhoogt hem door hem hoger in te stellen. En dat betekent van uitvoerder naar architect gaan: niet zelf het gat dichtlopen, maar de standaard vastleggen en hem bewaken, ook als het ongemakkelijk is.

Let op, de thermostaat hoger zetten is niet hetzelfde als micromanagen. Micromanagen is elk detail zelf overnemen, en dat verlaagt de thermostaat juist, want je team leert dat jij het gat toch wel dichtloopt. De standaard bewaken is het omgekeerde. Je legt helder vast wat goed genoeg is, je spreekt het aan zodra het daaronder zakt, en je laat de uitvoering los. Hoog instellen, niet zelf stoken.

Wat je ermee doet: kijk deze week naar één ding dat je stilzwijgend accepteert terwijl je weet dat het onder je lat ligt. Dat ding is je thermostaat, zichtbaar gemaakt. Zet hem één keer hoger en houd hem daar, en kijk wat er met de rest gebeurt.

De thermostaat is waarom jij het plafond van je agency bent. Komt alles nog op jouw bord terecht? Lees over de founder bottleneck en de founder mindset eronder, of zet de standaard hoger met agency coaching.